img

Podróżowanie po Nowej Zelandii

Z perspektywy osoby, która zamieszkuje Europę, nie da się chyba wybrać dalszego miejsca na mapie do zwiedzenia niż Nowa Zelandia. A jednak mnóstwo backpackersów i podróżników udaje się tam, by miesiącami żyć blisko natury i eksplorować nieodkryte tereny. Powiedzmy sobie szczerze, w Nowej Zelandii nie odnajdzie się osoba, która lubi miejskie klimaty – w większych miastach bowiem nie ma tam zwykle nic ciekawego, prócz podstawowej zabudowy takiej jak szkoły, sklepy czy inne budynki usługowe. Nie ma tam autostrad ani drapaczy chmur. Co chcielibyście wiedzieć o podróżowaniu po Nowej Zelandii? Na co się przygotować przed wyjazdem?

Historia Nowej Zelandii
Przez wiele wieków tereny obecnej Nowej Zelandii były bezludne, a obecność pierwszych przybyszów notuje się na 1280 rok. Pierwszymi gośćmi Wyspy Północnej (Nowa Zelandia składa się na Wyspę Północą oraz Wyspę Południową) byli Maorysi, którzy przypłynęli tu z wysp Polinezji. Maorysi okrzyknęli odkryte wyspy Krainą Długiego Białego Obłoku. Dopiero w XVII wieku na Wyspę Południową przybył znany holenderski podróżnik, Abel Tasman. Według legendy, jego łódź od razu została zaatakowana przez tubylców i zamordowano kilku członków jego załogi. Tasman uciekł i opisał wyspę jako nieprzyjazną i nieatrakcyjną pod względem gospodarczym. Po ponad stu dwudziestu latach na wyspy przybył James Cook i właśnie on zapoczątkował okres kolonizacji. W pierwszych latach po odkryciu sprowadzili się tu Australijczycy, którzy musieli uciekać ze swojego kraju przez dokonane zbrodnie. Wielka Brytania także postanowiła zsyłać więźniów do Nowej Zelandii, przez co zamieszkało tu mnóstwo niebezpiecznych osób. Tubylcy nie tolerowali nowych przybyszów, jednak masowo umierali na nowe choroby przywiezione z „wielkiego świata”. W 1840 roku kolonizatorzy podpisali sojusz z lokalnymi wodzami, by zakończyć krwawe walki. Na mocy tego sojuszu Wielka Brytania została suwerenem Nowej Zelandii, a Maorysi dostali brytyjskie obywatelstwo i wszelkie prawa, jakie się z tym wiążą. Niestety, sojusz przestrzegany był tylko przez Maorysów, więc założyli oni własne królestwo, Kingitanga, które w ciągu kilkudziesięciu lat doprowadziło do wojny domowej. Dopiero w 1964 roku Nowa Zelandia otrzymała niepodległość - nie uniknęła jednak rozlewu krwi ani handlu niewolnikami.

Informacje geograficzne
Jak już wspomnieliśmy, Nowa Zelandia, Kraina Długiej Białej Chmury, dzieli się na Wyspę Północą i Wyspę Południową. Obie leżą na południowo-zachodnim Pacyfiku. Prócz tych wysp, do państwa należy jeszcze szereg mniejszych wysepek, na których także mieszkają ludzie – np. Wyspa Stewart i Wysp Chatman. Najbliższym sąsiadem Nowej Zelandii jest Australia. Kraj zamieszkuje ponad 4,5 miliona ludności, z czego bardziej zaludniona jest Wyspa Północna. Warto wspomnieć, że właśnie w Nowej Zelandii był kręcony jeden z najlepszych filmów wszechczasów - "Władca Pierścienia". Było to idealne miejsce pod względem ukształtowania geograficznego - tereny wyżynne i górskie stanowią prawie 80% powierzchni wysp, nie brakuje też gęstych lasów, nadbrzeża są nizinnne i malownicze. W Nowej Zelandii jest też sporo wulkanów.

Jakich dokumentów potrzebujemy, by dostać się do Nowej Zelandii?
Przygotowania do takiej wyprawy zajmują zwykle kilka miesięcy – polowanie na najtańszy bilet, zbieranie odpowiednich środków finansowych. Potrzeba też zgromadzić kilka dokumentów. Po pierwsze, wiza. Zdobycie wizy turystycznej jest najłatwiejsze, dostajemy ją bowiem na wjeździe i upoważnia nas do przebywania na terenie kraju do 3 miesięcy (można ją przedłużyć na 9 miesięcy). Aby ją dostać potrzebny nam ważny paszport, bilet powrotny (do jakiegokolwiek innego kraju na świecie) oraz wykaz naszych finansów. Musimy udowodnić urzędnikowi, że nie mamy zamiaru pracować nielegalnie. Wiele osób podróżuje do Nowej Zelandii na tzw. wolontariat albo ma zamiar tam trochę popracować. Najprostszym sposobem na legalne pracowanie w tym kraju jest zdobycie wizy turystycznej, znalezienie pracy i aplikowanie o wizę pracowniczą. Poleca się także wykupić ubezpieczenie podróże oraz mieć przy sobie aktualną książeczkę szczepień.

Jak podróżować po Nowej Zelandii?
Jak radośnie donoszą doświadczeni podróżnicy, po Nowej Zelandii najlepiej podróżuje się autostopem! Nowozelandczycy są bardzo przyjaźni i otwarci na podróżników, dlatego nie mają problemu z zabieraniem za darmo dodatkowych towarzyszy. Mówi się, że ten sposób transportu jest bardzo bezpieczny, chociaż oczywiście trzeba zachować zdrowy rozsądek. Poza stopem poleca się podróżowanie autobusami, a kupując bilety wcześniej można sporo zaoszczędzić. Autobusy są wygodne i dobrze dostępne, chociaż w sezonie zimowym niekoniecznie jeżdżą kilka razy dziennie. Lepiej to na bieżąco sprawdzać. Po Nowej Zelandii często podróżuje się także kamperami, które można albo wynająć, albo kupić - zależy to oczywiście od naszego budżetu. Kupiony kamper łatwo jest sprzedać na nowozelandzkich serwisach aukcyjnych.

Zobacz również